maandag 5 april 2010

Bezemkast


Dankzij Nol de Ruiter weten we eindelijk wat er mis ging in 1990: er had zich een mol in de selectie genesteld. Verbolgen over het feit dat zijn actie 'Bloed aan de Paal' in 1978 geen effect heeft gehad, heeft Freek de Jonge rustig gewacht tot de volgende Nederlandse wk-deelname. Bij dit toernooi heeft hij vervolgens, als verlate wraak op de wk-deelname van '78, van binnenuit terroristische acties uitgevoerd. Zo hield hij in Italië onbegrijpelijke peptalks, is hij op doel gaan staan zodat de spelers niet meer wisten wat echte keepers in een doel doen, is hij meerdere keren naakt van de grote duikplank gesprongen, heeft hij de poëzie van Jan Wouters belachelijk gemaakt, noemde hij Ronald Koeman een dik varkentje, heeft hij tegen van Aerle gezegd dat hij eigenlijk helemaal niet kon voetballen en dat hij dit aan Beenhakker ging vertellen en heeft hij Gerald Vanenburg drie dagen lang in een donkere bezemkast opgesloten.

vrijdag 2 april 2010

Humor


Gisteren kwam mijn buurmeisje aan de deur met haar rapport. Ze zit in groep acht en ze had goede cijfers voor 'de trap oplopen', 'in de rij staan' en 'netjes boterhammen opeten'. Ik vraag me af of het feit dat ik niet meteen in de gaten had dat ik voor gek werd gezet, iets zegt over mijn onnozelheid of het vertrouwen dat ik in ons huidige onderwijs heb. Zoals de tegenpartij van Jacobse en van Es inmiddels geen satire meer is, zo vrees ik dat zo'n rapport over een paar jaar ook wel eens geen humor meer zou kunnen zijn.

donderdag 1 april 2010

Gedicht


SNEEUW

Ik ben bij oma geweest en
ze zag wit als sneeuw
Haar lach die was verstild
tot een glimlach of een geeuw

Toen ik zeven werd kreeg ik van haar
een Indianenpak. Pijl en boog, een mes:
stoerder was er niet

Wekenlang was ik een krijger
van verdriet wist ik nog niet

Of dat ze
de wortels uit mijn schoenen haalde,
als we netjes zongen
kregen we er iets voor terug

Ik kan nu zingen wat ik wil,
ik krijg er niets voor terug.

Als ik de kaarsjes uitblies moest ze lachen,
trots omdat we ouder werden.

Of dat ze pannenkoeken bakte,
soep met balletjes,
een pakje fris: niet knijpen.

Ik weet niet of er een hemel is
en de meesten verdienen er ook geen
Maar wat mij betreft mogen ze best
(zo nu en dan)
Een uitzondering maken, voor echte lieve mensen

Van hen was zij er een

maandag 29 maart 2010

Beschermengel

Het leven valt niet mee, de laatste tijd. Toen ik vanmorgen de nieuwe Volkskrant op tafel legde, zag ik ook nog eens dat Arnon Grunberg een column op de voorkant heeft gekregen. Ik ben een grote fan van Grunberg, maar ik moest er toch een beetje van schrikken, zo vroeg in de ochtend. Omdat ik ook al zijn boeken heb, en geregeld zijn weblog lees, vroeg ik me af of Arnon Grunberg mijn beschermengel zou kunnen zijn. Ik zou graag een beschermengel willen hebben, maar Arnon Grunberg is toch niet de eerste persoon waar ik aan zou denken.

Je moet je angsten onder ogen komen, dus ik heb ze uitgeproken.

Arnon Grunberg gaf de volgende reactie:

'I’m on this planet to protect you, M. Hordijk, that’s why I’m everywhere.'

Het maakt het er allemaal niet rustiger op.

donderdag 25 maart 2010

Obsessie

Hoewel ik groot fan ben van W.F. Hermans, ben ik niet kapot van het boek dat ik net gelezen heb: Au Pair. Ik denk dat dat komt doordat de hoofdpersoon uit Au Pair, Paulina, niet zoveel wil. Ok, ze wil Au Pair zijn, Frans leren en kunstgeschiedenis studeren, maar dat is het wel zo'n beetje. Voor de rest overkomt alles haar: dodelijk voor een spanningsboog.

Als je niet weet wat een hoofdpersoon wil, kan je ook niet meeleven en anticiperen op de gebeurtenissen. Andere (naar mijn idee betere) romans van Hermans hebben wel hoofdpersonen die iets willen: Osewoudt uit de Donkere Kamer wil een verzetsheld zijn (wat grandioos mislukt), Alfred uit Nooit meer slapen wil in de voetsporen van zijn vader treden middels wetenschappelijk onderzoek (wat grandioos mislukt) Sita uit Talloos veel Miljoenen wil schrijfster worden (wat jammerlijk mislukt) en haar man, Clemens, wil in hetzelfde boek hogerop de academische ladder komen (wat tamelijk treurig mislukt).

Allemaal geweldige mislukkingen, die zo geweldig zijn omdat de hoofdpersonen zo graag iets willen. Alleen als je graag iets wilt, kan je grandioos mislukken, en kan de lezer grandioos meegenieten.

Hetzelfde geldt trouwens voor film. Ook hier maakt het niet zoveel uit wat een hoofdpersoon wil, of het nou het redden van de wereld is, het terugvinden van je verleden of het kopen van alcohol met een vals identiteitsbewijs, de spanningsboog wordt vooral veroorzaakt door hoe graag de hoofdpersoon iets wil, niet door wat het is, daardoor kan het kopen van een paar flessen wodka net zo spannend zijn om naar te kijken als iemand die de wereld moet redden.

Maar iemand die niets wil, dat is echt de dood in de pot: geen goed verhaal zonder een goede obsessie.

dinsdag 23 maart 2010

Benieuwd

Op nu.nl staat vandaag dat treinreizigers ontevreden zijn over de toiletten in de NS treinen:

"Vooral het gebrek aan hygiëne, het feit dat de trein beweegt en de beperkte ruimte weerhouden de reizigers."

Ik ben erg benieuwd hoe de NS het feit dat de trein beweegt gaan aanpakken.

maandag 22 maart 2010

Slecht nieuws

'Ik heb slecht nieuws', zei de stem aan de andere kant van de virtuele lijn.

'Hij bevindt zich in een deplorabele staat. Ik heb gedaan wat ik kon, maar als er nu weer iets gebeurd, zou ik er langzamerhand aan gaan denken om afscheid te nemen.'

Ook fietsenmakers moeten soms slecht-nieuws-gesprekken voeren.