In de jaren negentig had je het gezelschapsspel 'Six degrees of Kevin Bacon'. Het idee van dit spelletje was dat Kevin Bacon in zoveel films zat, dat je elke acteur of actrice via hoogstens zes films tot een film met Kevin Bacon kon herleiden.
Een klassiek voorbeeld was: Jennifer Lawrence speelt in The Burning Plain met Charlize Theron (1). Charlize Theron speelt in Trapped met Kevin Bacon (2). Het Bacon-nummer van Lawrence was dus 2.
Waarschijnlijk zou je iets soortgelijks met de liedjes van Bob Dylan kunnen doen. Pak een willekeurig nummer en via hoogstens zes covers kom je bij een nummer van Dylan uit.
Dit had ik bij mijzelve overdacht
verregend, op een middag
domweg fietsend door de Achterstraat
- om J.C. Bloem maar eens te parafraseren. Ik had namelijk net in de supermarkt dit nummer gehoord:
Het is typisch zo'n winkelliedje dat je al honderd keer gehoord hebt, zonder te weten van wie het is of wanneer het gemaakt is. Een beetje googelen leerde me dat het een remix is van het liedje 'I Follow Rivers' van Lykke Li. En ik vond ook meteen een mooie cover door de Belgische band Triggerfinger, live op de radio bij Giel Beelen, waarbij iemand met een mes glas en mok bespeelt:
Als we vertrekken bij Lykke Li, dan is haar Dylan-nummer 2, want Triggerfinger heeft een hele aardige cover van het Dylan-nummer 'Father of Night':
Het origineel staat op New Morning, de plaat die Dylan volgens de meeste Dylanologen snel uitbracht na de vernietigende reacties op zijn album Self Portrait. In de zwaardere versie van Triggerfinger krijgen de teksten over de Bijbelse Vader van de Nacht een lading die ik er eigenlijk beter bij vind passen en de woorden meer openbreken dan Dylan zelf deed: